Betaling

Je mag opschorten als je een opeisbare tegenvordering hebt op je wederpartij.
Dat betekent dat de ander al had moeten presteren (leveren, repareren, etc.) maar dat niet
of niet goed heeft gedaan. Daarnaast moet er connexiteit zijn: samenhang
tussen jouw betalingsverplichting en de tekortkoming van de ander. Tot slot moet de opschorting
proportioneel zijn: je mag niet EUR 100.000 opschorten voor een tekortkoming
van EUR 1.000.

Je mag verrekenen als je een vordering hebt op iemand die ook een vordering op
jou heeft. Beide vorderingen moeten opeisbaar zijn (de betaaltermijn
is verstreken) en gelijksoortig (meestal beide in geld). Je moet
ook bevoegd zijn tot betaling van je schuld. Een eenzijdige
verklaring aan de wederpartij is voldoende om de verrekening tot stand te brengen.

In principe wel, maar dit is risicovol. Als de rechter later oordeelt dat jouw
vordering niet bestaat of lager is dan je dacht, heb je mogelijk te weinig betaald.
Dit kan leiden tot vertragingsschade (rente) en kosten. Bij
betwiste vorderingen is het daarom extra belangrijk om de verrekening juridisch
goed te onderbouwen.

Connexiteit betekent dat er voldoende samenhang moet zijn tussen jouw
verplichting (betalen) en de tegenvordering (levering, dienst). Bij een wederkerige
overeenkomst (koop, aanneming) is die samenhang er meestal automatisch. Je mag je
betalingsverplichting uit contract A niet opschorten vanwege een tekortkoming uit een
compleet losstaand contract B - tenzij die contracten nauw met elkaar samenhangen.

De wet vereist alleen een verklaring aan de wederpartij, maar
schriftelijk is sterk aan te raden. Een schriftelijke verrekeningsverklaring
biedt bewijs van het moment van verrekening en de gronden. Dit is cruciaal als
er later discussie ontstaat of als je verrekening moet aantonen bij de rechter.

Dan pleeg jij wanprestatie. De wederpartij kan dan schadevergoeding
van jou eisen, de overeenkomst ontbinden, en/of nakoming vorderen met rente en kosten.
Dit is precies waarom het zo belangrijk is om opschorting juridisch correct te doen.
Een verkeerde inschatting kan je duur komen te staan.

De opschorting moet proportioneel zijn. Je mag niet meer opschorten
dan redelijk is gezien de tekortkoming. Als de leverancier 10% niet levert, mag je
niet 100% van de betaling opschorten. De vuistregel: schort een bedrag op dat in
redelijke verhouding staat tot de waarde van wat de ander niet heeft geleverd.

Ja, partijen kunnen contractueel afspreken dat verrekening niet is
toegestaan. Check daarom altijd de algemene voorwaarden en het contract.
Staat er een verrekeningsverbod in? Dan mag je in principe niet verrekenen,
tenzij de tegenvordering voortvloeit uit dezelfde rechtsverhouding of onbetwist
en opeisbaar is (art. 6:130 BW).

Ja, je hebt een mededelingsplicht. Je moet de wederpartij laten weten
dat je opschort en waarom. Zonder mededeling kan de opschorting niet het gewenste
drukmiddel-effect hebben, en loop je het risico dat je eigen gedrag als wanprestatie
wordt gezien. Een schriftelijke opschortingsbrief is daarom essentieel.

Uitstekend! Na verrekening blijft jouw restvordering over.
De verrekening doet hun claim teniet, en jij houdt een vordering over die je
alsnog kunt innen. Je kunt dan zelf een sommatie sturen of een procedure starten
voor het resterende bedrag.

Ja, opschorting en klagen gaan vaak samen. Je klachttermijn (art. 6:89 BW)
vereist dat je binnen bekwame tijd na ontdekking van een gebrek klaagt. Het is verstandig
om in dezelfde brief zowel te klagen over de tekortkoming als de opschorting aan te kondigen.
Wij kunnen een brief opstellen die beide elementen correct combineert.

Absoluut. Verrekening is een sterk verweer in een procedure.
Je voert aan dat de vordering van de eiser (gedeeltelijk) teniet is gegaan door
verrekening. De rechter beoordeelt dan of aan alle vereisten voor verrekening
is voldaan. Let op: je moet wel tijdig je verrekeningsverklaring hebben uitgebracht.