Betaling

Je mag opschorten als je een opeisbare tegenvordering hebt op je wederpartij. Dat betekent dat de ander al had moeten presteren (leveren, repareren, etc.) maar dat niet of niet goed heeft gedaan. Daarnaast moet er connexiteit zijn: samenhang tussen jouw betalingsverplichting en de tekortkoming van de ander. Tot slot moet de opschorting proportioneel zijn: je mag niet EUR 100.000 opschorten voor een tekortkoming van EUR 1.000.

Je mag verrekenen als je een vordering hebt op iemand die ook een vordering op jou heeft. Beide vorderingen moeten opeisbaar zijn (de betaaltermijn is verstreken) en gelijksoortig (meestal beide in geld). Je moet ook bevoegd zijn tot betaling van je schuld. Een eenzijdige verklaring aan de wederpartij is voldoende om de verrekening tot stand te brengen.

In principe wel, maar dit is risicovol. Als de rechter later oordeelt dat jouw vordering niet bestaat of lager is dan je dacht, heb je mogelijk te weinig betaald. Dit kan leiden tot vertragingsschade (rente) en kosten. Bij betwiste vorderingen is het daarom extra belangrijk om de verrekening juridisch goed te onderbouwen.

Connexiteit betekent dat er voldoende samenhang moet zijn tussen jouw verplichting (betalen) en de tegenvordering (levering, dienst). Bij een wederkerige overeenkomst (koop, aanneming) is die samenhang er meestal automatisch. Je mag je betalingsverplichting uit contract A niet opschorten vanwege een tekortkoming uit een compleet losstaand contract B - tenzij die contracten nauw met elkaar samenhangen.

De wet vereist alleen een verklaring aan de wederpartij, maar schriftelijk is sterk aan te raden. Een schriftelijke verrekeningsverklaring biedt bewijs van het moment van verrekening en de gronden. Dit is cruciaal als er later discussie ontstaat of als je verrekening moet aantonen bij de rechter.

Dan pleeg jij wanprestatie. De wederpartij kan dan schadevergoeding van jou eisen, de overeenkomst ontbinden, en/of nakoming vorderen met rente en kosten. Dit is precies waarom het zo belangrijk is om opschorting juridisch correct te doen. Een verkeerde inschatting kan je duur komen te staan.

De opschorting moet proportioneel zijn. Je mag niet meer opschorten dan redelijk is gezien de tekortkoming. Als de leverancier 10% niet levert, mag je niet 100% van de betaling opschorten. De vuistregel: schort een bedrag op dat in redelijke verhouding staat tot de waarde van wat de ander niet heeft geleverd.

Ja, partijen kunnen contractueel afspreken dat verrekening niet is toegestaan. Check daarom altijd de algemene voorwaarden en het contract. Staat er een verrekeningsverbod in? Dan mag je in principe niet verrekenen, tenzij de tegenvordering voortvloeit uit dezelfde rechtsverhouding of onbetwist en opeisbaar is (art. 6:130 BW).

Ja, je hebt een mededelingsplicht. Je moet de wederpartij laten weten dat je opschort en waarom. Zonder mededeling kan de opschorting niet het gewenste drukmiddel-effect hebben, en loop je het risico dat je eigen gedrag als wanprestatie wordt gezien. Een schriftelijke opschortingsbrief is daarom essentieel.

Uitstekend! Na verrekening blijft jouw restvordering over. De verrekening doet hun claim teniet, en jij houdt een vordering over die je alsnog kunt innen. Je kunt dan zelf een sommatie sturen of een procedure starten voor het resterende bedrag.

Ja, opschorting en klagen gaan vaak samen. Je klachttermijn (art. 6:89 BW) vereist dat je binnen bekwame tijd na ontdekking van een gebrek klaagt. Het is verstandig om in dezelfde brief zowel te klagen over de tekortkoming als de opschorting aan te kondigen. Wij kunnen een brief opstellen die beide elementen correct combineert.

Absoluut. Verrekening is een sterk verweer in een procedure. Je voert aan dat de vordering van de eiser (gedeeltelijk) teniet is gegaan door verrekening. De rechter beoordeelt dan of aan alle vereisten voor verrekening is voldaan. Let op: je moet wel tijdig je verrekeningsverklaring hebben uitgebracht.